အမျိုးသားရတနာအဆင့် ဖန်ထည်ပစ္စည်းများ- တူးဖော်ရရှိသော စုဆောင်းမှုဆိုင်၏ တန်ဖိုးထားမှုနှင့် အသေးစိတ်ရှင်းလင်းချက်

တရုတ်နိုင်ငံတွင် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းဖန်ထည်ပစ္စည်းများကို ဂူဗိမာန်များတွင် မြှုပ်နှံပစ္စည်းများအဖြစ် အသုံးပြုသကဲ့သို့ ဘုရားများ၊ ဘုရားကျောင်းများ၊ မြေအောက်နန်းတော်များ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နန်းတော်များကဲ့သို့သော ဗုဒ္ဓဘာသာအမွေအနှစ်များတွင် ကြွင်းကျန်ပစ္စည်းများနှင့် ပူဇော်သက္ကာများအဖြစ်လည်း အသုံးပြုကြသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ ပေါ်ပေါက်လာချိန်မှစ၍ ၎င်းသည် အစကတည်းက ဖန်နှင့် သိသာထင်ရှားသော ဆက်စပ်မှုရှိပြီး ဖန်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် အလွန်ထူးခြားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။

ဟီဘေးပြည်နယ်၊ တင်းကျိုးမြို့ရှိ မြောက်ပိုင်းဝေ ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီ ကျောက်စာမှ ဖန်ဘူးတူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့

"ဖန်" အတွက် သက္ကတစကားလုံးသည် အပြာရောင်ကျောက်မျက်ရတနာဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ကျောက်မျက်ရတနာ၏ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ကောင်းကင်ပြာရောင်ကဲ့သို့ပင် ကြည်လင်သော အရည်အသွေးရှိသော မျက်နှာပြင်နှင့် အတွင်းပိုင်းသည် ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ဖြည့်စွက်ပေးသည်။ ဆေးဗုဒ္ဓသည် အရှေ့တိုင်းသန့်စင်သော ဖန်ကမ္ဘာ၏ ဗုဒ္ဓဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာသည် ဗုဒ္ဓ၏ ဂုဏ်တော်ကို ဥပစာအားဖြင့် ဖော်ပြရန် ဖန်အလင်း၏ ကြည်လင်မှုကို အသုံးပြုသောကြောင့် ဆေးဗုဒ္ဓကို သန့်စင်သော ဖန်အလင်း၏ အရှေ့တိုင်းဆေးဗုဒ္ဓဟုလည်း လူသိများသည်။

တန်မင်းဆက် အစိမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ခြေရှည် ဖန်ခွက်များ ရှင်ကျန်းပြည်နယ်၊ ကူချီမြို့ရှိ ဆင်မူရှမ်ဂူမှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သည်

ဘာသာတရားတစ်ခုအနေနဲ့ ယုံကြည်ခြင်းသို့ ကူးပြောင်းခြင်းဟာ အခြေခံအကျဆုံးပါပဲ။ ယုံကြည်သူတွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့နဲ့ တရားဓမ္မကို ဖြန့်ဝေဖို့အတွက် ရဟန်းတွေဟာ အတွေးအခေါ်အသစ်တွေ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေ၊ ဗိသုကာလက်ရာတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို တီထွင်ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားလေ့ရှိပါတယ်။ ဖန်ခွက်နဲ့ အတူနေထိုင်ရတာက ပိုဆိုးပါတယ်။ ရှယ်လီဆိုတာ မူလက ဗုဒ္ဓရဲ့ အရိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ကြွင်းတွေကို သက္ကတဘာသာနဲ့ ဘာသာပြန်ဆိုထားတာပါ။ မြောက်ပိုင်းချီမင်းဆက်ရဲ့ "ဝေ့ကျမ်း- ရှီလောင်ဇီ" အရ ဗုဒ္ဓ ပျံလွန်ပြီးနောက် ရနံ့သင်းတဲ့ သစ်သားတွေကို မီးရှို့ပြီး အရိုးတွေကို ကောက်ညှင်းတစ်စေ့လောက် သေးငယ်အောင် အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖဲ့ခဲ့ပါတယ်။ ထိမှန်တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် မီးလောင်တဲ့အခါ မပျက်စီးဘဲ တောက်ပတဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ "ရှယ်လီ" လို့ခေါ်ပါတယ်။

အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်၏ ဓာတ်တော်များဖြစ်စေ၊ အစားထိုးပစ္စည်းများဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် ပူဇော်သက္ကာများနှင့် သန့်ရှင်းသောပစ္စည်းများ၏ အရေးကြီးသော အရာဝတ္ထုများဖြစ်ပြီး ဤသန့်ရှင်းသောပစ္စည်းများကို အလွန်အဖိုးတန်သော ကွန်တိန်နာများတွင် သိမ်းဆည်းထားရမည်။ အိန္ဒိယနှင့် အလယ်အာရှရှိ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဘာသာစေတီများရှိ ဓာတ်တော်ကွန်တိန်နာများကို မြေအိုး၊ သစ်သား၊ သတ္တု၊ ကျောက်နှင့် ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သို့သော် တရုတ်နိုင်ငံတွင် ဖန်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဓာတ်တော်ကွန်တိန်နာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းအတွက် အကြောင်းရင်းနှစ်ခုရှိသည်- ပထမအချက်မှာ ရှေးခေတ်က ဖန်သည် ရွှေနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ဖန်သည် ကြည်လင်ပြီး အလွန်ပုံသွင်းရလွယ်ကူသောကြောင့် သိုလှောင်ခြင်းနှင့် ပြသခြင်းအတွက် အထူးသင့်လျော်သည်။

ဟီဘေးပြည်နယ်၊ တင်းကျိုးမြို့ရှိ မြောက်ပိုင်းဝေ ဗုဒ္ဓဘာသာ စေတီတော် ကျောက်စာများမှ ဖန်ပုတီးများ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့

လက်ရှိတွင် တရုတ်နိုင်ငံရှိ အစောဆုံး ရှေးဟောင်းစေတီတော် အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဟီဘေးပြည်နယ်၊ တင်းကျိုးမြို့ရှိ မြောက်ပိုင်းဝေ ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော် နေရာဖြစ်သည်။ ဤမျှော်စင်အခြေစိုက်စခန်း၏ မြေသားကြမ်းခင်းတွင် တိုင်ဟယ်၏ ပဉ္စမနှစ် (အေဒီ ၄၈၁) မှ အပေါ်ယံအဖုံးပါသည့် လေးထောင့်ကျောက်စာအိတ်တစ်ခုရှိသည်။ စာအိတ်အတွင်းတွင် မြောက်ပိုင်းဝေတော်ဝင်မိသားစုမှ ဌာပနာထားသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာရှိပြီး ဖန်ခွက်ခုနစ်လုံးနှင့် ပိုက်များနှင့် ပုတီးစေ့များကဲ့သို့သော ဖန်အလှဆင်ပစ္စည်းများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည်။

ရှီးအန်းမြို့ရှိ ချင်းချန်ဘုရားကျောင်း၏ မျှော်စင်အောက်ခြေမှ ဆူးမင်းဆက်မှ အစိမ်းရောင်ဖန်ပုလင်းများကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သည်

ဆူးမင်းဆက်၏ ကိုင်ဟွမ် နန်းစံနှစ် ကိုးနှစ်မြောက် (အေဒီ ၅၈၉) တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော ရှီးအန်းမြို့ရှိ ချင်းချန်ဘုရားကျောင်း၏ မျှော်စင်အောက်ခြေမှ သွယ်လျသောလည်ပင်းနှင့် လုံးပတ်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော အစိမ်းရောင်ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို အမြင့် ၈.၄ စင်တီမီတာနှင့် အချင်း ၇ စင်တီမီတာရှိသော ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို တူးဖော်ရရှိခဲ့သည်။ ပုလင်းဝမ်းဗိုက်တွင် အချင်း ၂.၅ စင်တီမီတာရှိသော ထွက်နေသော စက်ဝိုင်းပုံ အလှဆင်ပစ္စည်းလေးခုရှိပြီး ပုလင်း၏ပခုံးတွင် ညီမျှသော တြိဂံပုံ အလှဆင်ပစ္စည်းလေးခုရှိသည်။ ဤစက်ဝိုင်းပုံနှင့် တြိဂံပုံ အလှဆင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို အရာဝတ္ထုကို ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ကြိတ်ခွဲခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖန်အအေးခံပြုပြင်ခြင်းနည်းပညာနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဤဖန်ပုလင်းကို ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းရန်အတွက် တိကျစွာအသုံးပြုသည်။

ဂန်စုပြည်နယ်၊ ကျင်းချွမ်မြို့ရှိ ဒါယုန်ဘုရားကျောင်း၏ မျှော်စင်အုတ်မြစ်ကို ယန်ဇိုင်းမင်းဆက်၏ ပထမနှစ် (အေဒီ ၆၉၄) တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ မြေအောက်နန်းတော် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများထည့်ထားသော ကျောက်သေတ္တာထဲတွင် ရွှေချထားသော ကြေးသေတ္တာတစ်လုံးပါရှိပြီး ၎င်းတွင် ငွေအခေါင်းတစ်လုံးပါရှိသည်။ ငွေအခေါင်းတွင် "ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ၁၄ ခု" ပါရှိသော အဖြူရောင်ဖန်ပုလင်းငယ်တစ်လုံးပါရှိသည်။ ၎င်းသည် "ကျင်းကျိုးမြို့ရှိ ဒါယုန်ဘုရားကျောင်း၏ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ကျောက်သေတ္တာပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းစာ" တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်နှင့် လုံးဝကိုက်ညီသည်- "ထို့နောက် အုတ်အခန်းတစ်ခန်းကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ကျောက်သေတ္တာတစ်လုံးကို ရရှိခဲ့သည်။ ဖန်ပုလင်းထဲတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ၁၄ ခုရှိသည်။"

ဂန်စုပြတိုက်ရှိ ကျင်းယွမ်ဒါယွန်ဘုရားကျောင်းစေတီတော်နှင့် မြေအောက်နန်းတော်အရိုးစုများ စုဆောင်းမှု ဖန်ပုလင်းများ

ဖူဖန်းမြို့ရှိ ဖာမန်ဘုရားကျောင်း၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ဖန်ထည်ပစ္စည်းများ

ဗုဒ္ဓဘာသာဒဏ္ဍာရီများအရ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပြန့်ပွားစေရန်အတွက် အာသောကမင်းကြီးသည် အာရှိကာဂါဘုရင်၏ စုဆောင်းမှုမှ ရုပ်ကြွင်း ၈၄၀၀၀ ကို ဖန်အိုး ၈၄၀၀၀၊ ရတနာအဖုံး ၈၄၀၀၀ နှင့် ရောင်စုံအပိုင်းအစ ၈၄၀၀၀ ဖြင့် စုဆောင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်များနှင့် နတ်ဘုရားများကို တစ်ညတည်းတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီ ၈၄၀၀၀ ကို တည်ဆောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ရုပ်ကြွင်း ၈၄၀၀၀ ကို သီးခြားစီ ဌာပနာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဖာမန်ဘုရားကျောင်းတွင် နန်းတော်ဘုရားကျောင်း၊ အမျိုးသားဘုရားကျောင်းနှင့် ကျော်ကြားသောဘုရားကျောင်းဟူ၍ အမှတ်အသားသုံးခုရှိသည်။ ၎င်းသည် တန်တော်ဝင်မိသားစုမှ လေးစားသော ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သန့်ရှင်းရာနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ တန်ကျန်းကွမ်ခေတ်မှစ၍ ဗုဒ္ဓအရိုးစုများကို ကြိုဆိုရန်နှင့် ပို့ဆောင်ရန် စုစုပေါင်း လှုပ်ရှားမှုခုနစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။ ၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် ဖာမန်ဘုရားကျောင်းရှိ ဗုဒ္ဓ၏ လက်ချောင်းတော်ဓာတ်ကြွင်းကို ပြန်လည်ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ဖန်ခွက် ၁၇ ခုကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် တော်ဝင်မိသားစုမှ ဌာပနာထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။

ထျန်းကျင်း၊ ဂျီရှန်ရှိ လျောင်မင်းဆက် အဖြူရောင်စေတီမှ ဖန်ပုလင်းများ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သည်

ဆောင်နှင့် လျောင်မင်းဆက်များအတွင်း ဒေသခံမင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ရဟန်းများသည် ကုသိုလ်ရှာဖွေရန်အတွက် အဖိုးတန်ဖန်ထည်များကို စေတီများနှင့် ဘုရားကျောင်းများအဖြစ် စုဆောင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ လျောင်နင်ပြည်နယ်ရှိ ချောင်ယန်မြောက်ပိုင်းစေတီ၏ ထျန်းဂွန်းကျောက်စာမှ အမြင့် ၁၆ စင်တီမီတာရှိပြီး ဝမ်းဗိုက်အချင်း ၈.၅ စင်တီမီတာရှိသော ငှက်တစ်ကောင်နှင့်တူသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို တူးဖော်ရရှိခဲ့သည်။ ပုလင်း၏လည်ပင်းကို အပြာရောင်ဖန်ဝါယာကြိုးဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး လက်ကိုင်ပေါ်ရှိ လိမ်တံကိုလည်း အပြာရောင်ဖန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ပုလင်းပါးစပ်တွင် ရွှေရောင်မိခင်နှင့်ကလေးပုလင်းအဖုံးပါရှိပြီး ပုလင်းအတွင်းတွင် အပြာရောင်ဖန်ကြိုးခွက်ငယ်တစ်ခုလည်း ပါရှိသည်။ ဤဖန်ပုလင်းသည် ထူးခြားသောပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အလွန်ပါးလွှာပြီး ပေါ့ပါးသောဖန်နံရံရှိသည်။ ၎င်းသည် မှုတ်နည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အစ္စလာမ်မစ်ဖန်ထည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လျောင်မင်းဆက်၏ ချုံရှီးဧကရာဇ်၏ အုပ်ချုပ်မှုကာလအတွင်း ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် ဤအဖိုးတန်ပစ္စည်းကို ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီအဖြစ် စုဆောင်းခဲ့သည်။

လျောင်နင်ပြည်နယ်ရှိ ချောင်ယန်မြောက်ပိုင်းမျှော်စင်မှ လျောင်မင်းဆက်၏ ဖန်ပုလင်းကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့

ဟဲဘေးပြည်နယ်၊ ဒင်းခရိုင်ရှိ ကျင်းကျီဘုရားကျောင်း၏ မျှော်စင်အုတ်မြစ်ကို မြောက်ပိုင်းဆောင်မင်းဆက်၊ ထိုက်ပင်ရှင်းဂေါ် နန်းဆက် ဒုတိယနှစ် (အေဒီ ၉၇၇) တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများတွင် မြောက်ပိုင်းဝေမင်းဆက်၊ ရှင်းအန်း နန်းဆက် ဒုတိယနှစ် (အေဒီ ၄၅၃)၊ ဆူးမင်းဆက်၊ တယေးနန်းဆက် ဒုတိယနှစ် (အေဒီ ၆၀၆)၊ တန်မင်းဆက်၊ ဒါဇောင် နန်းဆက် ၁၂ နှစ်မြောက် (အေဒီ ၈၅၈) နှင့် ဆောင်မင်းဆက်၊ ထိုက်ပင်ရှင်းဂေါ် နန်းဆက် ဒုတိယနှစ် (အေဒီ ၉၇၇) အထိ စုဆောင်းပြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများအဖြစ် ပူဇော်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့အနက် ဖန်ထည်ပစ္စည်း ၃၇ မျိုး ပါဝင်သည်။ ကျင့်ကျုံးယွမ်မျှော်စင်၏ အုတ်မြစ်ကို မြောက်ပိုင်းဆောင်မင်းဆက်၊ ဇက်ဒါအို နန်းဆက် ပထမနှစ် (အေဒီ ၉၉၅) တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး မြေအောက်နန်းတော်ကျောက်သေတ္တာအတွင်း၌ ဖန်ထည်ပစ္စည်း ၃၄ ခု ရှိသည်။ ဤဖန်ထည်ပစ္စည်း အပိုင်းအစများသည် ရှေးဟောင်းသုတေသန၏ အရေးကြီးဆုံးသော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုဖြစ်သည်။ တရုတ်ဖန်ခွက်ကုန်ပစ္စည်း။

ဒင်ကျိုး ကျင်းကျီ ဘုရားကျောင်းမှ ဆူးကြေးဝါပေါ်တွင် ဖန်ထည်များပေါ်တွင် ကမ္ပည်းစာများနှင့် တန်ကျောက်စာများ

ဆွီမင်းဆက် ကျောက်စာ၊ ရွှေချထားသော ကြေးနီစာလုံး၊ အဖုံးပုံ ကျောက်စာ၊ ရွှေချထားသော ရွှေနှင့် ငွေဇလုံ၊ ​​ရွှေချထားသော ရွှေနှင့် ငွေမျှော်စင်၊ ဂျင်ကျီဘုရားကျောင်း မြေအောက်နန်းတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော အစိမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် အဆင့်များပါသည့် ဖန်ပုလင်းနှစ်လုံးတို့သည် အုပ်စုဖွဲ့ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို စုစည်းထားသည့် အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ယင်းသည် တယဲ (၆၀၆ အေဒီ) ဒုတိယနှစ်တွင် ရွှေချထားသော ကြေးနီစာလုံးပေါ်ရှိ "အပေါ်အောက် စီထားပြီး အတွင်းနှင့် အပြင် အလွှာခုနစ်လွှာ" ဟူသော စာတန်းနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ တန်မင်းဆက်၏ ၁၂ နှစ်မြောက် ဒါကျုံး (၈၅၈ အေဒီ) တွင် "တင်းကျိုးရှိ ဂျင်ကျီဘုရားကျောင်းတွင် အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မြှုပ်နှံခြင်း မှတ်တမ်း" ကျောက်စာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်- "ရွှေစာလုံးတွင် ငွေမျှော်စင်ပတ်လည်တွင် ရတနာခုနစ်ပါး ရစ်ပတ်ထားပြီး ဖန်ပုလင်းနှစ်လုံး အထဲတွင်ရှိပြီး အဖြူရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်ပုလင်းကြီးနှစ်လုံးသည် ပွင့်လန်းနေသည်" ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ၎င်းသည် "အတွင်းနှင့် အပြင် အလွှာခုနစ်လွှာ" ရှိ အဓိကအကျဆုံး ဖန်ပုလင်းနှစ်လုံးကို ပြသထားသည်။ နှောင်းပိုင်းအထိ ၎င်းသည် ဆွီမင်းဆက်၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဒင်ကျိုး ကျင်းကျီ ဘုရားကျောင်းရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော်၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ဆွီမင်းဆက်မှ ဖန်ပြွန်ဖြောင့်ခွက်များ

"စစ်မှန်သောခန္ဓာကိုယ်မှတ်တမ်း" ၏အဆုံးတွင် "စေတီတော်ရှိ ကျောက်စေတီငယ်သည် မူလက တိယန်ယိုဘုရားကျောင်းတွင် တည်ရှိခဲ့ပြီး ဓာတ်တော်နှစ်ဆူနှင့် ဖန်၊ ရွှေ၊ ငွေနှင့် သစ်သားပုလင်းလေးလုံးပါရှိပြီး စေတီတော်၏ထိပ်တွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးတစ်လုံးဖြင့် ထားရှိခဲ့သည်" ဟု ရေးသားထားသည်။ အတွင်းဆုံးဖန်ပုလင်းမှာ ကြာပန်းအဖုံးပါသော ကြည်လင်သည့် လေးထောင့်ပုလင်းငယ်ဖြစ်ပြီး အညစ်အကြေးများ သိမ်းဆည်းရန် ကွန်တိန်နာအဖြစ် အသုံးပြုသည်။

ကျင်းကျီဘုရားကျောင်းရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော်၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ ဆူးမင်းဆက်၏ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများပါသည့် ဖန်ပန်းအိုးများ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့

နောက်ထပ်ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးသည်လည်း ဆွေမင်းဆက်၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤပုလင်းသည် ကောင်းကင်ပြာရောင်၊ တစ်ဝက်ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး ဇိမ်ခံပါးစပ်နှင့် ဖောင်းကြွနေသောဝမ်းဗိုက်ပါရှိသည်။ အမြင့် ၉ စင်တီမီတာ၊ အချင်း ၅.၅ စင်တီမီတာနှင့် ဝမ်းဗိုက်အချင်း ၈ စင်တီမီတာအထိ ရှိသည်။ ပခုံးတွင် ဖန်ဖိုက်ဘာဖြင့် ပတ်ပြီး ခြေထောက်များတွင် ကွင်းပတ်ပါ။

ကျင်းကျီဘုရားကျောင်း ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော်၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ ဆွီမင်းဆက်မှ ဖန်ဘိန်းပန်းများ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့

တောင်ပိုင်းမင်းဆက်မှ Xiao Liang နှင့် Shen Yue တို့က "တောင်ပိုင်း Qi မင်းဆက်ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာဘုရားကျောင်းရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာသီလရှင်များသည် ကြည်လင်လှပစွာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်" ဟု ရေးသားခဲ့သည်- "မိုးတိမ်မှ Maitreya နှင့် ဗောဓိသတ္တအားလုံးကို မြင်နိုင်သည်။ သူတို့အားလုံး ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် ကြည်လင်သောဖန်ဘိန်းပန်းတစ်ပွင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည်..." ဗောဓိသတ္တ၏လက်ထဲတွင် ဖန်ဘိန်းပန်းသည် ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဘိန်းပန်းသည် တရုတ်ရိုးရာပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သည့် ဝမ်းဗိုက်ကြီးပြီး ပါးစပ်ငယ်သော ပုလင်းတစ်လုံးဖြစ်သည်။ Dunhuang ရှိ Mogao Grottoes ၏ ဂူ ၂၂၅ ရှိ နံရံပန်းချီများတွင် ဗောဓိသတ္တကိုင်ဆောင်ထားသော အရာဝတ္ထုများသည် Jingzhi ဘုရားကျောင်း၏ မြေအောက်နန်းတော်တွင် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော Sui မင်းဆက် ဖန်ပုလင်းများနှင့် ပုံသဏ္ဍာန်တူညီသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကြည်လင်သောဖန်ဘိန်းပန်းကို ရတနာတစ်ပါးအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

ဒန်ဟွမ်ရှိ မိုဂါအိုဂူ၏ ဂူ ၂၂၅ တွင် နံရံဆေးရေးပန်းချီ ဗောဓိသတ္တများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဖန်ပန်းများ

တစ်ခုလည်း ရှိပါသည် ဖန်ခွက်အစိမ်းရောင် တစ်ဝက်ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး ဇိမ်ခံအောက်ခြေခွက်ပုံရှိပြီး နံရံအထူ ၀.၁၅ စင်တီမီတာထက်နည်းကာ အမြင့် ၉ စင်တီမီတာနှင့် အချင်း ၁၅ စင်တီမီတာရှိသည်။ မိုဂါအိုဂူများ၏ ဂူ ၃၂၈ တွင် ဘုရားလောင်းကိုင်ဆောင်ထားသော ကြာပန်းပုံ ဖန်ခွက်သည် ပုံသဏ္ဍာန်အားဖြင့် တစ်ထပ်တည်းကျသည်။

မိုဂါအိုဂူ၏ ဂူ ၃၂၈ တွင် ဘုရားလောင်း ကိုင်ဆောင်ထားသော ကြာပန်းခွက်

ဆောင်မင်းဆက်တွင် ရေမွှေးဟုလည်း လူသိများသော နှင်းဆီရည်ပါသည့် ဖန်ပုလင်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ အမွေအနှစ်များအတွက် အရေးကြီးသော အသုံးအဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျင်းကျီအကယ်ဒမီ၏ မျှော်စင်အောက်ခြေရှိ မြေအောက်နန်းတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော အထက်ဖော်ပြပါ လည်ပင်းပါးသော ဖန်ပုလင်းသုံးလုံးသည် ရေမွှေးသိမ်းဆည်းရန်အတွက် ဖန်ပုလင်းများဖြစ်သည်။

ကျင်းကျီဘုရားကျောင်းရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော်၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ Song မင်းဆက်က ထွင်းထုထားသော ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့

မြေအောက်နန်းတော်နှစ်ခု၏ အုတ်မြစ်မှ ဖန်ဘူးလေးဆယ်ကျော်နှင့် လည်ပင်းပုံပုလင်းငယ်များကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အပြာရောင်ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော၊ အစိမ်းရောင်ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော၊ အဝါရောင်၊ အညိုရောင်ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော နှင့် အညိုရောင်မှိုင်းသော အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသည်။ ဤဖန်ဘူးများသည် ဆောင်မင်းဆက်၏ ထုတ်ကုန်များဖြစ်ပြီး ဆောင်မင်းဆက်ရှိ ပြည်တွင်းဖန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းသည် ဆွေနှင့် တန်မင်းဆက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိသိသာသာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့ပြီး အရောင်နှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာမှု အမျိုးမျိုးရှိသော ဖန်ထုတ်ကုန်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
ကျင်းကျီဘုရားကျောင်း ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော်၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ဆွန်မင်းဆက်မှ ဖန်ဘူးသီးပန်းအိုး

တန်နှင့် ဆောင်မင်းဆက်များအတွင်း ဗုဒ္ဓဘာသာအသုံးအဆောင်များတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ဖန်ပုတီးများအပြင်၊ ဖန်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော သစ်သီးအချို့နှင့် အခြားပစ္စည်းများကိုလည်း ဗုဒ္ဓအား ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဖန်၏ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများနှင့် အဓိပ္ပာယ်များသည်လည်း တရားဒေသနာများနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ ရှန်ရှီးပြည်နယ်၊ လင်တောင်းမြို့ရှိ စေတီတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော လုံးဝိုင်းပုံဖန် "အသီး" စုစုပေါင်း ခြောက်လုံးရှိပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာအသုံးအနှုန်းအရ "ဆုထွာဟန်အသီး" ဟုခေါ်သည်။ ၎င်းတို့ကို တူးဖော်တွေ့ရှိသောအခါ စေတီတော်တွင် ဌာပနာထားခဲ့သည်။ ဖန်ဥများ၊ ဖန်ပန်းကန်များ စသည်တို့ကို ရှေးဟောင်းဂူများတွင် သင်္ဂြိုဟ်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ပူဇော်သက္ကာများအဖြစ် မကြာခဏ တွေ့ရှိရသည်။

Famen ဘုရားကျောင်းရဲ့ မြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ ထွင်းထားတဲ့ အပြာရောင်ဖန်ပြား

ဖာမန်ဘုရားကျောင်း၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ ထွင်းထုထားသော အပြာရောင်ဖန်ပြားခြောက်ချပ်ကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကောင်းမွန်စွာထိန်းသိမ်းထားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံစံများရှိသည်။ ထွင်းထုထားသော ပုံစံများကို ဖန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖန်ထက် ပိုမိုမာကျောပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကိရိယာကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်ထားပြီး ၎င်းသည် အအေးခံဖန်နည်းပညာဖြစ်သည်။

မေပယ်ရွက်ပုံစံ ရွှေပြာရောင် ကြွေပန်းကန်သည် အချင်း ၁၅.၉၊ အမြင့် ၂.၁၊ အနက် ၁.၈ စင်တီမီတာ၊ အလေးချိန် ၁၃၂ ဂရမ်ရှိသည်။ ဖြောင့်တန်းသော ပါးစပ်၊ ချွန်ထက်သော နှုတ်ခမ်းများ၊ ဝမ်းဗိုက်နိမ့်ပြီး အောက်ခြေပြားပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် အနည်းငယ်ခုံးနေသည်။ အပြာရင့်ရောင်၊ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည်။ ပန်းကန်၏အလယ်ဗဟိုကို မေပယ်ရွက်ပုံစံများနှင့် ရွှေရောင်ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး အပြင်ဘက်အနားသတ်ကို ရေလှိုင်းများနှင့် ထောင့်ဖြတ်မျဉ်းများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး ဗဟိုချက်စက်ဝိုင်းများဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။

ဖာမန်ဘုရားကျောင်း မြေအောက်နန်းတော် မေပယ်ရွက်ပုံစံ ရွှေပြာရောင်ဆေးသုတ်ထားသော ဖန်ပန်းကန်

ဤရွှေချထားသောဖန်ပြားသည် ဖန်ထွင်းနည်းစနစ်ကို အခြေခံထားပြီး လှပသောဖန်ပြားကို ပိုမိုတောက်ပြောင်စေရန်အတွက် ရွှေဖြင့် အဓိကပုံစံများကို အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ မြေအောက်နန်းတော်စာရင်းမှတ်တမ်းများအရ ဤထွင်းထားသောဖန်ပြားများသည် တန်မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ် Xizong ၏ ပူဇော်သက္ကာများဖြစ်ပြီး Xiantong ၏ ၁၅ နှစ်မြောက် ဇန်နဝါရီလ (၈၇၄ AD) တွင် တိဘက်မြေအောက်နန်းတော်၌ ထားရှိခဲ့သည်။

ဖာမန်ဘုရားကျောင်း၏ မြေအောက်နန်းတော်မှ ဖန်ခွက်အသုံးအဆောင် စုစုပေါင်း ၂၀ ကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနက် ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက်နှစ်ခွက်နှင့် လက်ဖက်ရည်ထည့်သည့်ခွက်တစ်စုံသာ အိမ်သုံးဖန်ခွက်အသုံးအဆောင်များ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဖာမန်ဘုရားကျောင်း၏ မြေအောက်နန်းတော်တွင် ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက်များနှင့် လက်ဖက်ရည်ဗန်းများ ရှိသည်။

ဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် အဝါဖျော့ဖျော့၊ အနည်းငယ်အစိမ်းရောင်ရှိပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားမှုကောင်းမွန်ကာ အချင်း ၁၂.၇၊ အမြင့် ၅.၂၊ ဝမ်းဗိုက်အနက် ၄ စင်တီမီတာရှိပြီး အလေးချိန် ၁၁၇ ဂရမ်ရှိသည်။ ဖန်လက်ဖက်ရည်ဗန်း၏အရောင်သည် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ပြားချပ်ချပ်အောက်ခြေနက်သောထောက်ပံ့မှု၊ အဝိုင်းပြားအချင်း ၁၃.၇၊ အချင်း ၄.၅ ပေနှင့် အမြင့် ၃.၈ စင်တီမီတာရှိပြီး အလေးချိန် ၁၃၈ ဂရမ်ရှိပြီး နှစ်မျိုးလုံးကို မှိုကင်းစင်စွာမှုတ်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ဖန်ခွက်နှင့် လက်ဖက်ရည်ဗန်းကို ခွဲထားသည်

မြေအောက်နန်းတော်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော "အဝတ်အစားတဲ" ပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းစာတွင် ဤဖန်လက်ဖက်ရည်ခွက်ထည့်သည့် အစုံကို "ဖန်လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးတစ်စုံ Tuozi" ဟု ရည်ညွှန်းထားပြီး ၎င်းသည် Tang မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ် Xizong ထံမှ လက်ဆောင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဆောင်နှင့် လျောင်မင်းဆက်များအတွင်း ဖန်ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကို ဧကရာဇ်နန်းတော်မှ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ပုဂ္ဂလိကဖန်အလုပ်ရုံများလည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။ အရည်အသွေးမြင့် သာမန်ဖန်ထုတ်ကုန်များသည် အတော်လေး အသုံးများလာသော်လည်း ရှုပ်ထွေးသောလက်ရာနှင့် လှပသောပုံသဏ္ဍာန်များပါရှိသော တင်သွင်းလာသောဖန်ထည်များကို ကမ္ဘာက အလွန်တန်ဖိုးထားနေဆဲဖြစ်သည်။ အချို့သောရတနာများကို လက်ဆောင်ပစ္စည်းများအဖြစ် မကြာခဏအသုံးပြုပြီး မြေအောက်နန်းတော်များတွင် သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိသည်။

ဖန်ခွက်နှင့်အတူ အတွင်းမွန်ဂိုးလီးယားပြတိုက်မှ မင်းသမီးချန်

အတွင်းမွန်ဂိုးလီးယား၊ နိုင်မန်ဘန်နာတွင် လျောင်ကိုင်တိုင်း၏ ခုနစ်နှစ်မြောက်နှစ် (၁၀၁၈ AD) တွင် ချန်မင်းသမီးနှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းတို့၏ ပူးတွဲသင်္ဂြိုဟ်ရာဂူမှ ဖန်ခွက်ခုနစ်လုံးကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လက်ကိုင်ပါသော ဖန်ခွက်အပြည့်အစုံထဲမှ တစ်ခွက်သည် အမြင့် ၁၁.၄ စင်တီမီတာ၊ အချင်း ၉ စင်တီမီတာနှင့် အောက်ခြေအချင်း ၅.၄ စင်တီမီတာရှိသည်။ ၎င်းသည် အညိုရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော အလွှာတစ်ခုရှိသည်။ ပါးစပ်သည် အနည်းငယ်ပိတ်ထားပြီး အချင်းသည် ဆလင်ဒါပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ပခုံးများသည် ဖောင်းကားနေပြီး ဝမ်းဗိုက်သည် မတ်စောက်စွာ ကျုံ့ထားပြီး အတုအယောင်လက်စွပ်ခြေထောက်များကို ပါးစပ်နှင့် ပခုံးများရှိ ပြားချပ်ချပ်စက်ဝိုင်းလက်ကိုင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ လက်ကိုင်၏အပေါ်ပိုင်းအဆုံးတွင် အဝိုင်းကိတ်မုန့်ပုံသဏ္ဍာန် လိမ်ချိတ်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းသည် ၁၀ ရာစုတွင် အီရန်ကုန်းပြင်မြင့်တွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သော ဖန်ခွက်ဖြစ်နိုင်သည်။

လျောင်မင်းဆက်၏ မင်းသမီးချန်၏ ဂူဗိမာန်ပေါ်တွင် နို့လက်သည်းပုံစံပါ ဖန်ပုလင်း

နို့သီးခေါင်းပုံစံများဖြင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသော ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးလည်း ရှိပါသည်။ အမြင့် ၁၇ စင်တီမီတာ၊ အရွယ်အစား ၆ ဂရမ်၊ ဝမ်းဗိုက်အချင်း ၉.၅ စင်တီမီတာနှင့် အောက်ခြေအချင်း ၈.၇ စင်တီမီတာ ရှိပါသည်။ အရောင်မရှိ၊ ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး လည်ပင်းရှည်ပြီး ဖန်ခွက်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ဖောင်းကြွနေသော ဝမ်းဗိုက်ပါရှိသည်။ ၎င်းတွင် တံပိုးပုံသဏ္ဍာန် မြင့်မားသော လက်စွပ်ခြေထောက်ပါရှိပြီး ဝမ်းဗိုက်နံရံတွင် နို့သီးခေါင်းပုံစံငယ် ငါးတန်းဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ ပုလင်းလက်ကိုင်ကို အပေါက်ပါဖန်ချောင်း ၁၀ လွှာဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်လက်မှုပညာရှင်များသည် အအေးခံစဉ်အတွင်း ပျော့ပျောင်းသောဖန်ခွက်သည် မာကျောသောအဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အချိန်ကို အပြည့်အဝနားလည်ပြီး ရှုပ်ထွေးသောလုပ်ငန်းစဉ်ကို အပြီးသတ်ရန် အဆင့်မြင့်နည်းပညာများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း စီထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤနို့သီးခေါင်းပုံစံဖန်ပုလင်းသည် အီဂျစ် သို့မဟုတ် ဆီးရီးယားမှ ဖန်ထုတ်ကုန်ဖြစ်နိုင်သည်။

လျောင်မင်းဆက်၏ မင်းသမီးချန်၏ ဂူဗိမာန်မှ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ဖန်ခွက်များထဲတွင် အချင်း ၂၅.၅ စင်တီမီတာ၊ အောက်ခြေအချင်း ၁၀ စင်တီမီတာနှင့် အမြင့် ၆.၈ စင်တီမီတာရှိသော ထွင်းထုထားသော ဖန်ပန်းကန်ပြားတစ်ချပ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အရောင်မရှိ၊ ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော အလွှာတစ်ခု၊ ပွင့်နေသော အဝိုင်းနှုတ်ခမ်း၊ ကွေးနေသော ဝမ်းဗိုက်ကွင်းနှင့် ခြေထောက်များပါရှိသည်။ ဝမ်းဗိုက်နံရံကို လက်ဖြင့် ကြိတ်ဘီးဖြင့် ඔප දැමීමပြုလုပ်ထားသော လေးထောင့်ပိရမစ်ငယ် ၂၈ ခုဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ဤထွင်းထုထားသော ဖန်ပန်းကန်သည် လှပသောပုံသဏ္ဍာန်နှင့် လက်ရာမြောက်သော လက်ရာရှိသည်။ ၎င်းသည် ၁၀ ရာစုနှင့် ၁၁ ရာစုများတွင် ဘိုင်ဇန်တိုင်းအင်ပါယာ၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး ယနေ့တိုင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ထူးခြားသော ဖန်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လျောင်မင်းဆက်၏ မင်းသမီးချန်၏ ဂူဗိမာန်မှ ထွင်းထုထားသော ဖန်ပန်းကန်ပြား

လျောင်မင်းဆက်၏ မင်းသမီးချန်၏ ဂူဗိမာန်ရှိ ဖန်ထည်များသည် ဘိုင်ဇန်တိုင်းအင်ပါယာနှင့် အစ္စလာမ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံးမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး လျောင်နှင့် အနောက်တိုင်းကြား ဆက်သွယ်ရေးသည် သာမန်လူများ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ထက် များစွာကျော်လွန်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

လေနှင့်ကြာရှည်ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် မြေအောက်ရေရှည်သိုလှောင်ခြင်းသည် ဖန်အရာဝတ္ထုများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူထဲသောရာသီဥတုဒဏ်ကို အလွယ်တကူဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်းတို့၏ ကြည်လင်သောဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးရှုံးစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ခေတ်တွင် မြင်တွေ့ရသော ရှေးဟောင်းဖန်သည် ၎င်း၏ မူလအသွင်အပြင်မဟုတ်ပါ။

အတွင်းမွန်ဂိုးလီးယား၊ တူရ်ဂျီတောင်ရှိ လျောင်ဂူမှ ရရှိသော အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ခြေမြင့်ဖန်ခွက်